You are viewing [info]metuselah's journal

chrisie
26 April 2010 @ 10:57 am
wala ko magawa. ginoogle ko ang sarili ko.

k-r-i-s-i-m-e-i

eto ang pinakapanalong link:

beautiful scars

26 Hul 2006 ... 2006 1:31:00 AM
kachee.blogspot.com



at eto ang nabasa ko:


2 Comments:

Anonymous chrisie said...

heheh...anu ba yan? parang negative pa yung sinabi ko..? pero sa totoo lang no..ciempre, malamang maraming naiinggit sa'yo..kaya ka nila mumurderin. heheh, swerte ka, bawal pumatay. naku, ako kaya..pano??

Monday, July 31, 2006 1:31:00 AM  
Blogger kacey said...

ahaha. krisimei. masyado kang mabuting tao para murderin.

Monday, July 31, 2006 3:50:00 AM  

Post a Comment







natawa 'ko.  narealize ko na meron pa lang time na ganyan ako kabait. hahaha. sana hanggang ngayon pa din.

kaso, i doubt it. bwahahaha.
 
 
chrisie
05 March 2010 @ 05:41 pm


parang aso lang na nawala yung title ng post ko. hahaha...


hay. mamimiss ko mga agents ko.
may bago na silang tl dahil naka-maternity leave ako.
at kahit bumalik na'ko, ibang mga agents na rin ang hahawakan ko.


at eto ang pinost nila sa facebook para sa'kin. 
nakakatouch. 



pero take note, sa araw-araw na ginawa ng Diyos na nakikita nila ang pangalan ko sa coaching forms nila, nalilito pa rin sila sa tamang spelling ng pangalan ko. eh pa'no, simula nung pinauso ni chris ang pagtawag sa'kin ng chi-chi, bihira na nila akong tawagin tl chrisie.  hmp. 

buti nga pala, hindi chi-chi ang nilagay nila sa post na 'to. hehehe. nahiya naman ako, baka may facebook ang bisor namin, makita pa niya.
Tags:
 
 
Current Location: house
Current Mood: sadsad
Current Music: tunog ng nagwewelding sa kapitbahay
 
 
chrisie
03 March 2010 @ 11:32 pm
i missed singing.  i hardly remember the last time i led the singing.  i hardly remember the last song.  i hardly remember the day.  but i remember the feeling.

the painful thing is they will never let me sing again. 







i know it is my fault.

but there is no way i can wear that white gown without a groom.

which simply means i cannot be given the chance to sing again.












* * * 

heaven bent to take my hand
nowhere left to turn
i'm lost to those i thought were friends
to everyone I know
oh they turned their heads embarrassed
pretend that they don't see
but it's one missed step
you'll slip before you know it
and there doesn't seem a way to be redeemed
fallen. sarah mclachlan
 
 
Current Location: house
Current Mood: crushedcrushed
Current Music: all the right moves.one republic
 
 
chrisie
26 February 2010 @ 11:51 pm
kung araw araw kang nakikita?
 
 
Current Location: house
Current Mood: crappycrappy
Current Music: when you're gone.the cranberries
 
 
chrisie
24 February 2010 @ 06:23 pm
 
 
chrisie
24 February 2010 @ 05:21 pm
either he is reformed or he simply hated me for being uncooperative.

whatever his reason is for including my name in the list of recipients of that "forwarded email", he did not fail to disturb me.

for someone like him to send something like that to someone like me - it is not a meaningless forward for sure.









i can almost feel him behind me.

he has taken many forms and still haunts.

he is an endless nightmare.

Morpheus.
Tags:
 
 
Current Location: house
Current Mood: restlessrestless
Current Music: meantime. imogen heap
 
 
chrisie
21 February 2010 @ 11:59 pm
pag sabay nangyari ang dalawa - ano ang mararamdaman mo?

matutuwa ka ba dahil may isang batang isinilang para makita ang mundo?

o malulungkot ka dahil may isang kaibigang nagpaalam sa iyo at sa lahat ng tao?






a birth does not only mean a beginning nor does death only mean an end.
yan ang sabi nila.


pero di ko alam kung nasagot niyan ang tanong ko.
 
 
Current Location: bahay
Current Mood: blankblank
Current Music: death cab for cutie. i will follow you into the dark
 
 
chrisie
04 November 2009 @ 07:31 pm
yang is one of the most sunshiney persons i ever knew - as in sobrang tamis, pramis!  nakasabay ko lang siya sa gate ng greenland.  nagulat ako nung binati niya ko dahil busy akong nagmumuni-muni about serious things in life (i.e., kung ano kaya ang almusal pagdating ko ng bahay, ilang araw pa kaya bago ang sweldo...) ang ngiti ni kuya mo, abot langit. hangkyut inferness.  parang cartoons!

anyway, kaya lang ako natuwa at nakita ko siya - di dahil sa binayaran niya ang pamasahe ko sa tricycle (pero kasama na yun) - kundi dahil napangiti niya ko nung araw na iyon.  feeling ko masyado na ata akong nagiging seryoso sa buhay at wala ng panahon maghanap ng masaya sa maliliit na bagay.  di tulad niya, punong puno ng positive vibes na parang di nauubusan ng energy.  kinamusta niya ko at kinwentuhan.  meron pa siyang mga tips na binigay tungkol sa.... - well, secret na lang yun, hehehe.  gusto ko makita ang baby niya.  tuwang tuwa siya habang nagkukwento.  invite ko nga yun sa birthday ko, total naman malapit lang bahay nila sa'min.  ang saya niya kausap - para akong nagkahangover dahil kahit nakababa na siya at nakauwi na ko, nakangiti pa din ako.  nakakahawa pala talaga yun.

masayang makasama ang mga taong ganun.  they effortlessly make life easy. 


sana lahat tayo ganun na lang.  e di sana mas okay ang takbo ng lahat ng bagay.


naks.

yun lang po. bow!
 
 
Current Location: netkapei
Current Music: wala.usapan ng mga tao dito sa shop
 
 
chrisie
04 September 2009 @ 12:29 pm
magagalit ka kapag nalaman mo.

magagalit ka sa tatlong tao.


una. magagalit ka sa kanya.
dahil napunta sa kanya lahat ng inaakala mong makukuha mo.


pangalawa.  magagalit ka sa akin.
dahil nagiba ang takbo ng lahat ng bagay nung nagdesisyon ako.


pangatlo.  magagalit ka sa sarili mo.
dahil alam mong wala kang ginawa at wala ka ring magagawa para mabago ito.



maraming salamat sa pag-amin mo.  kaya lang masyado ng huli para makinig pa ako.
 
 
chrisie
i am happy.


and i am okay.


no worries.


i thank you for everything.